شترخواره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شترخواره . [ ش ُ ت ُ خوا / خا رَ / رِ ] (نف مرکب ) اشترخوار. رجوع به شترخوار شود. ◄ (اِ مرکب ) ضریع : چون خشک باشد و ما آن را اشترخواره گوییم و آن خبیث تر طعامی باشد. (از تفسیر ابوالفتوح ج ٥ ص ٥١٥). رجوع به اشترخار و اشترخوار شود.