فرهنگ لغت

شتاب خورده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شتاب خورده . [ ش ِ خْوَ / خُر دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) عجول . (ناظم الاطباء) : دوش از درم درآمد جانان شتاب خورده از بادرنگ مستی از شعله تاب برده . میرزاطاهر. ◄ متهور و گستاخ . (ناظم الاطباء).

معنی شتاب خورده | فرهنگ لغت