فرهنگ لغت

شبمة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شبمة. [ ش َ ب ِ م َ ] (ع ص ) مؤنث شبم : غداة شبمة؛ باردة. (از اقرب الموارد). ◄ گاو فربه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

معنی شبمة | فرهنگ لغت