شبذر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شبذر. [ ش َ ذَ ](اِخ ) شبذیر. یکی از نامهای خداوند عالم جل شأنه . (ناظم الاطباء). رجوع به شبذیر و شیذر و شیذیر شود.
شبذر. [ ش َ ذَ ] (معرب، اِ) معرب شبدر. (فرهنگ فارسی معین ). گیاهی است مانند اسپست مگر آنکه برگش کلان و بزرگ میباشد. (منتهی الارب ). معرب «شود». (از اقرب الموارد). رجوع به شبدر شود.