شب کار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شب کار. [ ش َ ] (ص مرکب ) کسی که در شب کار کند. کارگر شب کار. ◄ در تداول عامه، لوطی . ◄ زن که تن به بدکاری داده باشد و بدکاری کند. زن که شباهنگام با بیگانه خسبد. که همبستر مردی بیگانه شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی