شب پرست

شب پرست . [ ش َ پ َ رَ ] (نف مرکب ) پرستنده ٔ شب . که شب پرستد. ◄ (اِ مرکب ) به معنی شب پره و خفاش آمده است . (از مجموعه ٔ مترادفات ص ٢٢١). و رجوع به شب پره و شب پرک شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی