شب خوش

شب خوش . [ ش َ خوَش ْ / خُش ْ ] (صوت مرکب، اِ مرکب )کلمه ای باشد که در وقت وداع کردن گویند خصوصاً در شب . (از برهان ). کنایه از وداع باشد در شب . (از انجمن آرا). این کلمه را وقت شب در هنگام آمدن و رفتن به یکدیگر گویند. (از آنندراج ). کلمه ٔ دعا که در شب گویند خصوصاً در هنگام وداع و مرخصی و شب بخیر نیز گویند. (ناظم الاطباء). در تداول عامه بیشتر این کلمه هنگام رفتن و خداحافظی به کار رود و مرادف شب بخیر است . شب به شما خوش . شب بخیر. شب شما خوش باشد : شب خوش مکنم که نیست دلکش بی توشب ما و آنگهی خوش . نظامی . طمع خوشدلی ندارم از آنک «روزخوش » کرده است «شب خوش » من . کمال اسماعیل . ♦ شبت خوش باد ؛ شبت به خوشی گذرد : ز جوش خون دل خونبار گفتم شبت خوش باد و روزت خوش که رفتم . نظامی .