شب آویز

(شَ) (اِمر.) = شباویز: مرغ حق، پرنده‌ای که شب هنگام از شاخه درختان آویزان می‌شود و می‌خواند.<br>

(شَ) (اِمر.) = شباویز: مرغ حق، پرنده‌ای که شب هنگام از شاخه درختان آویزان می‌شود و می‌خواند.

شب آویز. [ ش َ] (اِ مرکب ) شباویز. مرغی که به شب خود را به یک پای بیاویزد و حق حق گوید و او را حق گوی نیز گویند. (از فرهنگ رشیدی ) (از فرهنگ سروری ) (از انجمن آرا) (ازآنندراج ). نام مرغی که شبها خود را بپا از شاخ درخت آویزد و فریادی کند که از آن حَق حَق مفهوم شود و آن را در تکلم مرغ حق گویند. (از فرهنگ نظام ). مرغ حق . (از ناظم الاطباء). نوعی جغد. (فرهنگ فارسی معین ). نام مرغی است که خود را در تمام شب از یک پای آویزد و تا صباح فریادی کند که از آن حق حق مفهوم شود و بعضی گویند تا از گلوی او قطره ٔ خونی نچکد خاموش نگردد.(برهان ) (فرهنگ جهانگیری ). مرغ شب آهنگ : جرس جنبانی مرغان شب خیز جرسها بسته بر مرغ شب آویز. نظامی . چو بر دستان زدی دست شکرریز بخواب اندر شدی مرغ شب آویز. نظامی . منم دراجه ٔ مرغان شب خیز همه شب مونس مرغ شب آویز. نظامی . و رجوع به مرغ شب آهنگ و مرغ حق شود.