شاول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاول . [ وو ] (اِخ ) شائول . لاوی از بنی قهات است . (اول تواریخ ایام ٦: ٢٤) (از قاموس کتاب مقدس ). رجوع به قهات و نیز رجوع به لاوی شود.
شاول . [ وو ] (اِخ ) شائول . نام پولس طرسوسی در زبان عبری باشد و او یکی از حواریان ممتازقبایل بود. (قاموس کتاب مقدس ). رجوع به پولس شود.
شاول . [ وو ] (اِخ ) شائول . شاول بن شمعون است که از زوجه ٔ کنعانیه ٔ او بود. (سفر پیدایش ٤٦، ١٠. سفر خروج ٦: ١٥. سفر اعداد ٢٦: ١٣ و اول تواریخ ایام ٤: ٢٤) (از قاموس کتاب مقدس ).