شاوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاوری . [ وو ] (حامص ) بمعنی حیله گری است . (انجمن آرا) (آنندراج ).
شاوری . [ وِ ] (اِخ ) محمدبن ابراهیم الصنعائی معروف به شاوری . از قراء است و در حدود سال ٨٣٩ هَ . ق .درگذشته است . از اوست : فکاهة البصر و السمع فی معرفة القرأات السبع. (از معجم المؤلفین ج ٨ ص ٢٠٤).