شاهینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاهینی . (اِخ ) نام تیره ای از ایل کلهر (ایلات کرد ایران )و دارای ٥٠ خانوار. (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٦٢).
شاهینی . (اِخ ) نام جد ابوحفص عمربن احمدبن عثمان بن احمدبن محمدبن ایوب بن ازداد واعظ معروف به ابن شاهین که جدّ مادری او احمدبن محمدبن یوسف بن شاهین شیبانی بغدادی است . و ابوحفص مردی مورد ثقه بوده است که از عده ای روایت کرده و عده ای نیز از او نقل کرده اند و دارای آثاری نیز بوده . در سال ٢٩٧ هَ . ق . بدنیا آمده و در سال ٣٨٥ هَ . ق . درگذشته است . (لباب الانساب ج ٢ ص ٩).
شاهینی . (اِخ ) نام ابوحفص عمربن احمدبن محمدبن حسن بن شاهین الفارسی الشاهینی السمرقندی . در سمرقند بدنیا آمد و در همانجا بسال ٤٥٤ هَ . ق . درگذشته است و عده ای نیز از او روایت کرده اند. (لباب الانساب ج ٢ ص ٩).