شاهیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاهیة. [ هی ی َ ] (اِخ ) نام سلسله ای از سلاطین خوارزم که نسبت خود به کیخسرو می کردند و آفریغ که سلسله ٔ آل آفریغ بدو منسوب است یکی از افراد این سلسله است . (آثارالباقیة چ ساخائو ص ٣٥ س ٩) (الجماهر فی معرفة الجواهر ص ٨٢). و رجوع به آل آفریغ شود.
شاهیة. [ ی َ ] (ع اِ) باز شکاری . (ناظم الاطباء).