شاهپور اشهری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاهپور اشهری . [ رِ اَ هََ ] (اِخ ) (... نیشابوری ) فرزند محمد و نسبت او به عمر خیام میرسد. شاگردی ظهیرالدین فاریابی کرده و عهده دار دیوان انشاء سلطان محمدبن تکش بوده است . رساله ٔ شاهفوری از آثار اوست در سال ٦٠٠ هَ . ق . و بقول شاهد صادق ٦٤٥ در تبریز درگذشته و در مقبره ٔ سرخاب جنب قبر خاقانی و ظهیرفاریابی مدفون گردیده است . (از الذریعة ج ٩ ص ٤٩٦). و رجوع به شاهفوری محمد نیشابوری شود.