شاهویی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاهویی . (ص نسبی ) منسوب به شاهویه است . رجوع به شاهویه شود.
شاهویی . (اِخ ) نام جد ابوبکر محمدبن احمدبن علی بن شاهویه . قاضی شاهویی فارسی است که از جمحی و ساجی روایت شنید و در سال ٣٦١ هَ . ق . در نیشابور درگذشت . (لباب الانساب ج ٢ ص ٩).
شاهویی . (اِخ ) نام محمدبن ابراهیم شاهویه سمرقندی است که از عبدالرحمن دارمی و علی بن حرب موصلی روایت کرده است . در سال ٢٩٧ هَ . ق . درگذشته است . (لباب الانساب ج ٢ ص ٩).