شاهنامه خوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاهنامه خوان . [ م َ / م ِ خوا / خا ] (نف مرکب ) خواننده ٔ شاهنامه . آنکه کتاب شاهنامه خواند. ◄ که شاهنامه به آواز بلند و لحن گیرا و خاص خواند و این در دربار سلاطین خاص نقیب بوده است . آنکه اشعار شاهنامه ٔ فردوسی را با آهنگ متناسب بخواند.