شاهدارو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاهدارو. (اِ مرکب ) دارو که در اهمیت اثر نوع ممتاز خود باشد. (آنندراج ). ◄ داروی شاه . دوای شاه . (انجمن آرا). ◄ مجازاً شراب انگوری را گویند. منیری در شرفنامه این نام گذاری را به جمشید منتسب داشته است و داستانی از پیدا آمدن انگور و شراب نقل کرده که ظاهراً مأخوذ از نوروزنامه ٔ منسوب به خیام و داستان شیمران شاه و کنیزک و پیدا آمدن درخت رزست : صاحبا از کرم دریغ مدار شاه داروی لطف از این پژمان . طیان مرغزی (از جهانگیری ). شاه دارو بود شراب ولی زو چو بر حد اعتدال خوری . ؟ (از جهانگیری ).