شاه کار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِمر.) کار بزرگ و نمایان، کاری که در آن هنرنمایی کرده باشند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.) کار بزرگ و نمایان، کاری که در آن هنرنمایی کرده باشند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاه کار. (اِ مرکب ) شاکار. کار بزرگ . (برهان قاطع). ◄ کار بی مزد باشد که مردم را بزور بر آن دارند. (فرهنگ سروری ). بمعنی بیگار است که کار فرمودن بی مزد باشد یعنی مردم را کار فرمایند و اجرت و مزد وی ندهند. (برهان قاطع). ◄ فریب و دغای عظیم و با لفظ زدن بظرافت فریب دادن . (آنندراج ) (بهار عجم ) (فرهنگ نظام ). رجوع به شاکار شود.
فرهنگ طیفی واژهدان
آفریده، اثر، کار استادانه، کار هنری، اثر هنری، مطلوب کلکسیونرها حماسه، دلاوری
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه