شاه پری

شاه پری . [ پ َ ] (اِ مرکب ) پری . (از بهار عجم ) (از آنندراج ) : کنی دمی که چو طاوس ساز جلوه گری نظر گدای تو کی افکند به شاه پری . میرزاعبدالغنی (از بهار عجم ). ◄ عنبر. (شعوری ج ٢ ورق ١٣٩) : صبا چو کرد پریشان دو زلف دلجویش ببوی شاهپری گشت بر دماغ سحر. ابوالمعانی (از شعوری ).