شاه پرند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاه پرند. [ پ َ رَ ] (اِخ ) نام بانوی ایرانی که نوه ٔ یزدگرد آخرین پادشاه ساسانی بوده است . شاه پرند به عقد ازدواج ولیدبن عبدالملک خلیفه ٔ اموی درآمد و یزید سوم و ابراهیم را آورد. (تاریخ ادبیات براون ج ١ ص ٤٧٢). رجوع به شاه آفرید و شاهفرند و شاهفریدو شاهین شود و این همه اختلاف ضبط نام این بانوست .