شاه نعمت‌الله ولی | قطعات | قطعه شماره ۹۲

کیمیای ولایتی دارم مس جسم بشر چو زر سازم قلعی و زاج با نشادر و ملح گاه شمسی و گه قمر سازم درفشانی کنم به گاه سخن عقد زیبق از آن گهر سازم نزد من خاک و زر یکی باشد زان که من خاک را چو زر سازم هرچه سازم به عشق سید خوش همچو زر خوب سازم ار سازم