شاه نعمت‌الله ولی | قطعات | قطعه شماره ۴۱

شیخ الاسلام احمد جامی که دم مرده از دمش حی شد می‌اوشد عسل چنین گویند منکر او مشو مگو کی شد باز رندی دگر به یک جذبه خم او پاک خالی از می‌شد نه میش ماندنی عسل در خم شکرش رفت و خالی از می‌شد گرچه تبدیل خلق خوش باشد لیک آن خوشتر است لاشی شد نعمت الله که میرمستان است فانی از خویش و باقی از وی شد