شاه نعمت‌الله ولی | قصاید | قصیده شماره ۲۳

عاشقانه گر بیابی جام جم همدم او باش چون ما دم به دم جام جم شادی جم یکدم بنوش دم به دم در دم به دم در دم به دم کرد عیسی مرده را زنده به دم آن دم ما بود آن دم از قدم از دم عیسی اگر یابی دمی دم به دم در دم به دم در دم به دم گر دمی با همدمی باشی به هم لذتی یابی ز همدم دم به دم بشنو آن دم را غنیمت می‌شمار دمه به دم در دم به دم در دم به دم دمبدم دم می‌زند رند از ندم تا چرا همدم نشد با جام جم تو غنیمت دان دمی گر یافتی دم به دم در دم به دم در دم به دم تا کی آخر از وجود و از عدم وز خیالات محال بیش و کم این و آن بگذار و می‌گو دم به دم دم به دم در دم به دم در دم به دم بی‌نوایانیم در ملک عدم وز نوای بی‌نوائی محتشم همدم جامیم و با ساقی حریف دم به دم در دم به دم در دم به دم رو فنا شو از وجود و از عدم تا حجاب تو نماند بیش و کم با موحد گر دمی همدم شوی دم به دم در دم به دم در دم به دم ماضی و مستقبل‌ای صاحب کرم از کرم بگذار ایشان را به هم حالیا با حال خوش یک دم برآ دم به دم در دم به دم در دم به دم یکدمی گر بار یابی در حرم باش محرم تا که باشی محترم گر دمی محرم شوی با محرمی دم به دم در دم به دم در دم به دم نعمت الله است در عالم علم واقفست او از حدوث و از قدم دمبدم گوید که‌ای همدم بگو دم به دم در دم به دم در دم به دم همدم جامیم و با همدم به هم این چنین همدم که دیده دم به دم یار همدم گرد می‌یابی چو ما دم به دم در دم به دم در دم به دم