شاه نعمت‌الله ولی | قصاید | قصیده شماره ۱۶

بیاای مومن صادق بگو صلوات پیغمبر اگر از جان شدی عاشق بگو صلوات پیغمبر دل خود را منور کن جهانی پر ز عنبر کن دهان پر شهد و شکر کن بگو صلوات پیغمبر اگر تو امت اوئی رضای او به جان جوئی چو ما شاید اگر گوئی بگو صلوات پیغمبر خرد بویش به جان بوید ملک مهرش به دل جوید خدا صلوات او گوید بگو صلوات پیغمبر به عرش و فرش، انس و جان دعای او کنند از جان کریمانه تو در کرمان بگو صلوات پیغمبر ز آتش گر امان خواهی حیات جاودان خواهی بهشت و حوریان خواهی بگو صلوات پیغمبر بیا و بنده شه شو حریف نعمت الله شو ز حال خویش آگه شو بگو صلوات پیغمبر