شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۹۴۳

درد دردش چو صاف درمان نوش نوش کن جام می‌فراوان نوش جرعه‌ای درد درد اگر یابی شادی روی دردمندان نوش نوش نوش و خموش خوش می‌باش آشکارا مکن به پنهان نوش می‌ما مستی دگر دارد عاشقانه بیا چو مستان نوش نه شراب حرام می‌گویم می‌پاک حلال جانان نوش می‌خمخانه محبت او با حریفان و باده نوشان نوش نعمت الله ماست ساقی ما جام گیتی نما چو رندان نوش