شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۹۲۱

رنج عشقی کشیده‌ام که مپرس درد دردی چشیده‌ام که مپرس در طریقی که نیست پایانش بر و بحری بریده‌ام که مپرس دیده‌ام صورتی که دیده ندید معنئی را شنیده‌ام که مپرس گفته‌ام نکته‌ای تو را که مگو خط به حرفی کشیده‌ام که مپرس بلبل مست گلشن عشقم ز آشیانی پریده‌ام که مپرس عاشق و رند و لاابالی وار ازجهانی رسیده‌ام که مپرس بنده وا فروختم به بها سیدی را خریده‌ایم که مپرس