شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۵۴

نور روی اوست ما را در نظر آینه بردار و رویش می‌نگر یک وجود و صد هزاران آینه آن یکی در هر یکی خوش می‌شمر ذوق اگر داری درین دریا نشین تا دمی از حال ما یابی خبر گنج اگر جوئی بجو در کنج دل چند گردی در پی زر در به در آینه گر صد نماید گر هزار می‌نماید آفتابی در نظر سایه بان حضرت او عالم است نور او می‌بین و در عالم نگر دم به دم ساقی گرت جامی دهد عاشقانه نوش کن می‌جو دگر در خرابات مغان در نه قدم عمر خود در پای خم می‌بر بسر عشقبازی معتبر کاری بود کار سید خود نباشد مختصر