شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۷۷

موج است و حباب و آب و دریا هر چار یکی بود بر ما هم آب و حباب و آب دریا دریا داند حقیقت ما بنگر به یقین که جز یکی نیست هم قطره و جود سیل و دریا می‌دانکه حجاب ما هم از ماست ما را نبود حجاب جز ما بیگانه شوی ز هر دو عالم گر زانکه تو را بود سر ما تا رسته نگردی از من و ما سید نشوی تو واصل ما