شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۷۴۸

سیدم روح اعظمش خوانند آب ارواح و آدمش خوانند روح اعظم به اعتبار بدن جام گویند و هم جمش خوانند صورت اسم جامع است از آن معنی جمله عالمش خوانند همدم او اگر دمی باشی حاصل عمر آن دمش خوانند غم او راحت دل و جان است حیف باشد اگر غمش خوانند عارفان جز کلام حضرت او قصه این و آن کمش خوانند نعمت الله را اگر یابند صورت اسم اعظمش خوانند