شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۶۸۰

لطف ساقی بسی کرم فرمود در میخانه را به ما بگشود جام گیتی نما به ما بخشید می‌میخانه را به ما پیمود نقد گنجینه حدوث و قدم جمع کرده همه به ما بنمود از ازل تا ابد عنایت او هست با بندگان و خواهد بود هو هو لا اله الا هو لیس فی الدار غیره موجود نقش غیری خیال اگر بندی آن خیالت محال خواهد بود گر صد است ار هزار جمله یکی جز یکی نیست بنده را مقصود وحده لاشریک له گفتم غیر او نیست شاهد و مشهود بزم ما مجلسی است شاهانه سید ما ایاز و او محمود