شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۶۲۸

هر کجا ساغری است می‌دارد جام بی‌باده رند کی دارد هر کجا صورت خوشی بینی معنئی از جمال وی دارد دل مستم مدام می‌نوشد گوش جان بر نوای نی دارد گر نه آب حیات می‌نوشم نفسم دل چگونه حی دارد نعمت الله را به جان جوید هرکه میلی به جام می‌دارد