شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۳۸۷

او با تو، تو را از او خبر نیست جز عین یکی، یکی دگر نیست نقشی که خیال غیر دارد صاحبنظرش بر آن نظر نیست چون صورت دوست معنی ماست بس معتبر است و مختصر نیست در بحر گهر بود ولیکن چون در یتیم ما گهر نیست در کوچه ما بیا و بنشین زان کوچه مرو که ره به در نیست ما خرقه خویش پاک شستیم از هستی ما بر او اثر نیست خیر البشر است سید ما گویند بشر ولی بشر نیست