شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۱۵۵۳

دل به دلبر گر دهی دلبر شوی سر به پایش گر نهی سرور شوی گر درین دریا درآئی سوی ما گر چه خوش باشی ولی خوشتر شوی رو فنا شو تا بقا یابی تمام خاک شو در راه او تا زر شوی می‌بنوش و جام می‌را بوسه ده گر زمانی همدم ساغر شوی تا ابد گر کار تو عالی شود سعی می‌فرما کز آن برتر شوی عقل را بگذار و رو دیوانه شو تا چو مجنون عاشقی دیگر شوی بر مراد نعمت الله بر خوری گر مرید آل پیغمبر شوی