شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۱۴۵

قطره‌ای کو به بحر ما پیوست عین دریا بود به ما پیوست زنده جاودان بود به خدا روح پاکی که با خدا پیوست نکند میل خویش و بیگانه آشنا چون به آشنا پیوست در دو عالم به جز یکی نبود آن یکی با یکی کجا پیوست نتواند برید پیوندش آنکه با اصل خویش واپیوست در دو عالم ولی والا شد هرکه با شاه اولیا پیوست بزم عشق است و عاشقان مستند ذوق داری به ما بیا پیوست لطف ساقی نگر که جام شراب می‌دهد او به دست ما پیوست نعمت‌الله گنج سلطانی می‌کند صرف هر گدا پیوست