شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۱۳۸۰

حضور یار بی‌اغیار خوش بو بهشت جاودان با یار خوش بو دلارامی که با من در میان است کناری با چنان دلدار خوش بو گل با خار خوش باشد ولیکن اگر باشد گل بی‌خوار خوش بو خراباتست و ما مست و خرابیم چنین بزم و چنان خمار خوش بو در این بتخانه صورت به معنی اگر یابی بت عیار خوش بو به تیغ عشق او گر کشته گردی فتاده بر سر بازار خوش بو به شادی نعمت الله گر خوری می شوی از عمر برخوردار، خوش بو