شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۱۲۳۸

به نور طلعت او گشته چشم ما روشن نموده در نظر نور کبریا روشن نگاه کردم و دیدم به نور او او را به نور او بنگر تا شود تو را روشن فروغ نور جمالش که شمع انجمن است چراغ مجلس ما کرده حالیا روشن اگر نه نور جمالش به ما نماید رو جمال شه که نماید به هر گدا روشن ندیده دیده بیگانه زان که تاریک است ولی ببین که شده چشم آشنا روشن گرفته جام می‌و مست آمده در بزم به ما نموده در آن جام می‌لقا روشن همیشه در نظرم نور نعمت الله است نگر به دیده ما نور چشم ما روشن