شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۱۱۴۵

نور او عین این و آن دیدیم در همه آینه نهان دیدیم هر چه بینیم ما به او بینیم تو چنین بین که ما چنان دیدیم نقطه در دور دایره بنمود خوش محیطی درین میان دیدیم آفتاب جمال ظاهر گشت نور چشم محققان دیدیم هر حبابی که دید دیده ما عین او بحر بیکران دیدیم دیده او داد و نور او بخشید نور رویش به او روان دیدیم جام گیتی نماست سید ما ما در آن نور انس و جان دیدیم