شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۱۱۳۳

قطب عالم روح اعظم یافتم روح اعظم قطب عالم یافتم ساغر و می‌یافتم با همدگر جسم با جان، جام با جم یافتم گر شدم خرم به وصلش دور نیست زانکه از هجرش بسی غم یافتم صورت و معنی به یک جا رو نمود آفتاب و ماه با هم یافتم در خرابات مغان گشتم بسی رند مستی همچو او کم یافتم جامع ذات و صفات و فعل هم هر سه این مجموع آدم یافتم ختم شد بر سید عالم تمام این کمال از ختم و خاتم یافتم