شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۱۵۷

گر قطره نماند آب باقی باشد ور کوزه شکست بحر ساقی باشد عطار به صورت از خراسان گر رفت آمد عوضش شیخ عراقی باشد