فرهنگ لغت

شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۱۴۷

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

بودش به کمال خویش بودم بخشید لطفش به کرم شهد شهودم بخشید او طالب من که ظاهرش گردانم من طالب او که تا وجودم بخشید

معنی شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۱۴۷ | فرهنگ لغت