شاه نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نِ) (اِمر.)<BR>۱- تخت، جای نشستن شاه.<BR>۲- قسمتی از اتاق که سطح آن بالاتر از قسمتهای دیگر بود، مخصوص نشستن بزرگان.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نِ) (اِمر.)<BR>۱- تخت، جای نشستن شاه.<BR>۲- قسمتی از اتاق که سطح آن بالاتر از قسمتهای دیگر بود، مخصوص نشستن بزرگان.<br>