شاه فلک

شاه فلک . [ هَِ ف َ ل َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب است : ز شاه فلک تیغو مه مرکب او زحل خود و مریخ خفتان نماید. خاقانی . خور خواهد شاهد و شاه فلک محروروار آن همه کافور کز هندوستان افشانده اند. خاقانی .