شاه شکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاه شکار. [ ش ِ ] (ص مرکب ) شکارکننده ٔ شاه . ◄ (اِخ ) اصطلاحاً بر میرزا رضای کرمانی اطلاق شود بسبب کشتن ناصرالدین شاه . (از یادداشت مؤلف ): غلام شاه ولایت رضای شاه شکار. ◄ (ص مرکب، اِ مرکب ) که شکار شاه شود. ◄ شکار ممتاز در نوع خود.