شاه شاهان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاه شاهان . [ هَِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) شاهی که ممتاز از شاهان دیگر باشد که بارزتر و و برتر از شاهان باشد. که بر شاهان خرد سمت سروری داشته باشد. شاهانشاه . شهنشاه . شاهنشه . شاهانشه : که با شاه شاهان فلک داد کرد دل خان خانان بدو شاد کرد. نظامی . چو رخت از بر کوه برد آفتاب سر شاه شاهان درآمد بخواب . نظامی . وگر باشد ای یار فرخنده خوی بجز شاه شاهان تو دیگر مجوی . سعدی . رجوع به شاهنشاه شود.