شاه دین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاه دین . [ هَِ ] (اِخ ) لقبی است که شعرای مصیبت سرای، حسین بن علی را دهند. ◄ لقبی که پیغامبر را دهند. ◄ لقبی که علی علیه السلام را دهند. (یادداشت مؤلف ). شاه مردان . شاه نجف . شاه دلدل سوار. ◄ شاه زنبوران . امیر نحل . (مجموعه ٔ مترادفات ص ٢٥٠).