شاه بالا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِمر.) ساق دوش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.) ساق دوش.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاه بالا. (اِ مرکب ) مأخوذ از شاه بمعنی داماد و بالا بمعنی همدوش . (از فرهنگ نظام ). بمعنی همدوش است و به ترکی ساقدوش خوانند و آن شخصی باشد که بقدو بالا و سن و سال موافق باشد با قد و بالا و سن و سال کسی که او را داماد میکنند و او را نیز مانند داماد آراسته کرده همراه داماد بخانه عروس برند. (برهان قاطع). شه بالا. شه باله . (برهان قاطع). کسی که بقد و بالای داماد باشد. (انجمن آرا) (آنندراج ) : در شادی خضرخان والا شادی خان است شاه بالا. امیرخسرو (از فرهنگ نظام ).