شاه آفرین هندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاه آفرین هندی . [ ف َ ن ِ هَِ ] (اِخ ) نام او شاه فقیراﷲاست . از بزرگان مجوس در لاهور بود و اسلام آورد و دیوان شعر فارسی دارد. در سال ١١٤٣ یا ١١٥٣ هَ . ق . درگذشته است . (الذریعه ج ٩ ص ١٠). رجوع به آفرین شود.