شانه گر

شانه گر. [ ن َ / ن ِ گ َ ] (ص مرکب ) که شانه سازد. که شانه تراشد. که شانه درست کند. مرادف شانه تراش است . (از بهار عجم ) (آنندراج ) : منشار این کار منشاری بود باریک و تیز لطیف تر از منشار شانه گران . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). بمن تا بت شانه گر شد دچار مرا روز و شب شانه بینی است کار. طاهر وحید (از بهار عجم ).