شانه دان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شانه دان . [ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) جای شانه .شانه نیام . قاب شانه . چیزی که در آن شانه نگهدارند.(آنندراج ). جلد چرمین و یا فلزین شانه : پیر عشق آنجا بعرسی تازه میکرد آسمان من نصیبه شانه دانی ناگهان آورده ام . خاقانی . این فراویزی و آن بازافکنی خواهد ز من من ز جیب آسمان یک شانه دان آورده ام . خاقانی . گهی شانه دان، گاه کیف برست گهی بقچه و گاه پرده ٔ درست . نظام قاری (دیوان ص ١٧٦). رجوع به شانه نیام شود.