شانه بینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شانه بینی . [ ن َ / ن ِ ] (حامص مرکب ) عمل شانه بین . فالگیری : خاطرش چون از غبار لشکر خط جمع نیست هر دم از زلف پریشان شانه بینی میکند. طاهرغنی (از آنندراج ). بمن تابت شانه گر شد دچار مرا روز و شب شانه بینی است کار. طاهر وحید (از بهار عجم ).