شاقل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاقل . [ ق ِ ] (اِ) اصل وزن کلاً در نزد عبرانیان شاقل بود و آن را به نصف و ثلث و ربع تقسیم میکردند. اما شاقل مقدس وزن مضبوط و معینی شرعی بوده است و برخی را گمان چنان است که شاقل مقدس برابر با شاقل معمولی بوده است . (از قاموس کتاب مقدس ). بابلیان شاقل را بجای اوقیة برای وزن اشیاء انتخاب کردند. (النقود العربیه ص ٨٧). ◄ قسمی از پول طلا و نقره ٔ غیرمسکوک . و شاقل را اقسامی باشد بدین ترتیب . ١ - شاقل القدس، جهت وزن . ٢ - شاقل الدارج، جهت وزن اشیاء قیمتی چون زر و سیم . ٣ - شاقل الملک، کمتر باشد از شاقل قدس عادی . ٤ - شاقل النقود، نوعی از وزن بود. (از دائرة المعارف بستانی ).
شاقل . [ ق ُ ] (اِ) شاغول . شاقول . رجوع به شاغول و شاقول شود. ◄ آویزه ٔ ساعت . (ناظم الاطباء) (فرهنگ شعوری ج ٢ ص ١٢٨). لنگر ساعت . رجوع به شاغول و شاقول شود.